Vergi Usul Kanununun 229’uncu maddesinde “Fatura, satılan emtia veya yapılan bir iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika” olarak tarif edilmiştir.

Öte yandan Türk Ticaret Kanununun 21’inci maddesinde ise,

1- “Ticari işletmesi bağlamında bir mal satmış, üretmiş, bir iş görmüş veya bir menfaat sağlamış olan tacirden, diğer taraf, kendisine bir fatura verilmesini ve bedeli ödenmiş ise bunun da faturada gösterilmesini isteyebilir.

2- “Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır.”

Hükmüne yer verilmiştir. Fatura hakkında bu temel tanımlar dışında başka bir tanım getirilmemiştir.

Ancak uygulamada proforma fatura kullanıldığı da görülmektedir.

Proforma faturalar genelde bir teklif niteliğindedir ve çoğu kez de opsiyonlu düzenlenmektedir.