DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2015/7664

Karar No : 2019/2774

Yargılama Süreci:

Dava konusu istem: Davacı adına, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yapıldığından bahisle vergi inceleme raporlarına istinaden re’sen tarh edilen tek kat vergi ziyaı cezalı 2009 yılı kurumlar vergisi, 2009/10-12 dönemi geçici vergi, 2009/12 dönemi kurum (stopaj) vergisi ile ortaklara kullandırılan tutarlar karşılığında fatura düzenlenmediği için 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının bir bütün olarak değerlendirilmesinden; vergi müfettişi tarafından taşınmaz satışının vadeli bir satış olup olmadığı, satış bedeli içerisinde vade farkının bulunup bulunmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı gibi taşınmazın emsal bedeline ilişkin olarak herhangi bir araştırmanın da yapılmadığı anlaşılmakta olup, eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak örtülü kazanç elde edildiğinden bahisle davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda ve fatura düzenlenmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Edenin İddiaları : Davalı idare tarafından, davacı hakkında kurumlar vergisi yönünden düzenlenen vergi inceleme raporunda, ilgili dönemde şirkete ait taşınmazın şirket ortağına satılması ve taşınmazın karşılığı olan 150.000,00 TL’lik tutarın 131- Ortaklardan Alacaklar hesabında tutulmasına rağmen bu tutara faiz, komisyon veya herhangi bir sair değer hesaplanmadığının tespit edildiği, yasal defter ve kayıtlara elde edilen faiz gelirinin yansıtılmayarak kurum kazancının eksik beyan edildiği, kurum tarafından ortaklara ödünç olarak verilen paralar için ortaklardan alınması gereken emsal faiz tutarı toplamının KDV dahil 35.312,72 TL olduğu, 5520 sayılı Kanunun 13. maddesinde yer alan şartların dava konusu olayda gerçekleştiği, davacının kurumlar vergisi beyannamesinde ortaklardan 150.000,00 TL alacağı olduğunu beyan ettiği, beyanname ekinde yer alan gelir tablosuna göre ise, faiz geliri elde edilmediğinin anlaşıldığı, söz konusu tespitlerden hareketle düzenlenen diğer vergi inceleme raporlarında davacı adına re’sen tarh edilmesi gereken geçici vergi ile kurum (stopaj) vergisinin belirlendiği, 193 sayılı Kanunun 75. maddesinin 2. numaralı bendinde belirtildiği haliyle, limited şirket ortaklarının kâr paylarının, iştirâk hisselerinden doğan kazançlar adı altında menkul sermaye iradı sayıldığı ve aynı Kanunun 94. maddesine göre de vergi tevkifatı yapılması gerektiği, kanun hükümleri çerçevesinde yapılan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İnceleme Ve Gerekçe:

Maddi Olay :