Samsun'da yaşayan bir kişi, yakınından borç para istedi. Borç istenen, altınlarını bozdurarak 90 bin lirayı borç verdi. Aradan geçen süreden sonra 40 bin lira ödeme yapan borçlu, 50 bin lirayı ödemek için süre istedi. Alacaklı, altın bozdurarak borç verdiğini, kalan borcun bu nedenle 50 bin lira olarak değil, 51,31 cumhuriyet altınının Türk lirası karşılığı olarak ödenmesini talep ederek dava açtı.

Borçlu, davacının kendisine Türk lirası olarak borç verdiğini, cumhuriyet altını üzerinden ödünç sözleşmesi yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, delil niteliğinin bulunmayan WhatsApp mesaj içeriklerinde davacıdan altın aldığına yönelik hiçbir beyanının olmadığını, 50 bin lira dışında davacıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etti.

Alacaklı, borcun altın cinsinden olduğunu kanıtlamak için WhatsApp mesajlarını delil olarak sundu. Ancak Asliye Hukuk Mahkemesi, mesajlarda borcun altın cinsinden olduğuna dair bir ifade bulunmadığı için davayı reddetti. 

Alacaklı yerel mahkemenin kararına karşı istinaf başvurusunda bulundu.  Bölge Adliye Mahkemesi de yerel mahkemenin kararını hukuka uygun bularak onadı.

Davacı alacaklı dosyayı temyiz etti. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ise oy birliğiyle, yerel mahkemelerin kararını onayladı. Daire, dekontlar ve WhatsApp yazışmalarının alacaklıyı kanıtlayamadığını belirtti ve altın talebini reddetti.