Fatih GÜNDÜZ

Vergi Usul Kanunun 21. Maddesinde Tebliğ, vergilendirmeyi ilgilendiren ve hüküm ifade eden hususların yetkili makamlar tarafından mükellefe veya ceza sorumlusuna yazı ile bildirilmesidir şeklinde hüküm altına alınmıştır. Tebliği kısaca vergilendirme işlemlerinin mükellefe bildirilmesi olarak açıklanabilir. Tebliğ ile Maliye İdaresi tarafından mükellef hakkında yapılan vergilendirme işlemi başlamış olur. Bu nedenle tebliğ mükellefler ve Maliye İdaresi açısından önemli bir idari işlemdir. Mükellefler bazen bilerek tebliğ yapılan evrakı almayarak vergilendirme işlemelerini başlamasına neden olabilmektelerdir.

28/11/2017 tarihli ve 7061 sayılı Bazı Vergi Kanunları ile Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 101, 102, 103 ve 157 nci maddelerinde düzenlemelere gidilmiştir. Konuya ilişkin 485 Sıra Nolu Vergi Usul Kanunun Genel Tebliğinde düzenlemeler yapılmıştır. Yapılan düzenlemeler le tebliğ işleminde özellikle adresinde bulunamayan mükellefler hakkında önemli değişiklikler yapılmıştır. Bizde yazımızda yapılan yasal düzenlemeler doğrultusunda tebliğe ilişkin düzenlemeleri açıklamaya çalışacağız.

BİLİNEN ADRESLERE İLİŞKİN YAPILAN DÜZENLEMELER: