Faruk YÜKSEL

Günümüz ekonomik koşullarında yaşanan rekabet, yürütülen faaliyetlerde uzmanlaşmaya duyulan ihtiyaç veya ekonomik faaliyetlerin tek elden yönetimin zorluğu gibi nedenlerle işverenler, yaptıkları işlerde alt işverenlerle birlikte çalışma ihtiyacı duymaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu, işverenler ile alt işverenler arasındaki ilişkileri düzenlemektedir. Ayrıca konuyu düzenlemek üzere Alt İşverenlik Yönetmeliği çıkarılmıştır.

Yukarıda belirtilen düzenlemelere göre, alt işverenlere sadece yürütülen esas faaliyete yardımcı işlerin veya teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler yaptırılabilir. Yazımızda 4857 sayılı Kanun çerçevesinde asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulmasının şartları ve uzmanlık gerektiren işlerde alt işverenlik hakkında açıklamalar yapılacaktır.

 ALT İŞVERENLİK VE ŞARTLARI

4857 sayılı İş asıl işveren-alt işveren ilişkisi tanımlanmıştır. Buna göre; bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.