Bilindiği üzere, 2008 yılında gerçekleştirilen sosyal güvenlik reformundan önce hizmet akdiyle çalışanların sosyal güvenlikleri SSK, (506 ve 2925 sayılı kanunlar) tarım da dahil kendi nam ve hesabına bağımsız çalışanların sosyal güvenlikleri Bağ-Kur (1479 ve 2926 sayılı kanunlar) ve kamu görevlisi olarak çalışanların sosyal güvenliği ise Emekli Sandığı (5434 sayılı Kanun) tarafından farklı mevzuat çerçevesinde yerine getirilmekteydi.

Sosyal güvenlik reformuyla birlikte, farklı sosyal güvenlik kuruluşları aynı çatı altında toplanmış ve mevzuatta da norm ve standart birliği sağlanmaya çalışılmıştır.

Ayrıca, yine sosyal güvenlik reformu çerçevesinde genel sağlık sigortası uygulamasına kademeli olarak geçilerek 1/1/2012 tarihinden itibaren ülkede yaşayanların tamamının bu sistem içerisinde olması zorunlu kılınmıştır.

Yine, 2011 yılında yürürlüğe giren 6111 ve 6552 sayılı torba kanunlarla yeni bazı sigortalılık türlerinin (isteğe bağlı olarak tarım işlerinde geçici olarak çalışanlar, ay içinde 10 günden az çalışan taksi şöforleri ve sanatçılar ile ev hizmetlerinde çalışanlar) ihdas edildiği görülmüştür.

Dolayısıyla, özellikle 1/1/2012 tarihinden itibaren genel sağlık sigortasının zorunlu olmasının yanı sıra yeni bazı sigortalılık türleri de getirilerek, tüm ülke nüfusu sosyal güvenlik sistemi içerisine alınmış ve sosyal güvenlik kapsamı genişletilmiştir.