Bir süre sonra altınların alıcısına ulaşmaması üzerine paketin kargo taşıması sırasında kaybolduğu ortaya çıktı.

Şikayet üzerine kargo firmasının kuryesi, araç şoförü ve şirket müdürü hakkında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçundan dava açıldı.

Altınların bulunduğu paketin, kargo firmasına geldiği ancak sanıkların kusurlu davranarak kargoyu kaybettikleri, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edildi.

Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılamada, sanıklardan kargo firmasının müdürü hakkında "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" nedeniyle beraat kararı verdi.

Kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay 15. Ceza Dairesine geldi.

Daire, yerel mahkemenin beraat kararını onadı. Dairenin kararında, "Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamından, adı geçen şirkette müdür olarak çalıştığı, suça konu eşyaların dağıtım esnasında, temyiz dışı sanıkların sorumluluğu altında bulunduğu sırada kaybolduğu, sanığın savunmasının aksine cezalandırılması için yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılarak beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir." değerlendirmesi yer aldı.