Yasin KULAKSIZ

4857 sayılı İş Kanununun 8 inci maddesine göre iş sözleşmesi; bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. İş sözleşmesi, Kanunda aksi belirtilmedikçe, özel bir şekle tâbi değildir. Süresi bir yıl ve daha fazla olan iş sözleşmelerinin yazılı şekilde yapılması zorunludur. İşçi ve işveren arasında sözleşme serbestisinin bir sonucu olarak birçok sözleşme akdedilebilirken uygulamada en fazla karşılaşılan iş sözleşmeleri belirsiz süreli iş sözleşmeleridir.

Belirsiz süreli iş sözleşmelerinin feshi, bildirimli (süreli) fesih ve haklı nedenle (derhal) fesih olmak üzere iki şekilde gerçekleşmektedir. Belirli süreli iş sözleşmeleri açısından ise bildirimli (süreli) fesih imkanı bulunmamaktadır. Bir başka deyişle, belirli süreli bir iş sözleşmesini süre sona ermeden feshedebilmek için, mutlaka haklı bir sebebin varlığı gerekmektedir. Bunun dışında belirli süreli iş sözleşmelerinin şartların gerçekleşmesi halinde derhal feshi de mümkün olmaktadır.

 BİLDİRİMLİ FESİH:

İş Kanunun 17 nci maddesine göre; Belirsiz süreli iş sözleşmelerinin feshinden önce durumun diğer tarafa bildirilmesi gerekir. İş sözleşmeleri;

- İşi altı aydan az sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak iki hafta sonra,

-İşi altı aydan birbuçuk yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak dört hafta sonra,

-İşi birbuçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak altı hafta sonra,

-İşi üç yıldan fazla sürmüş işçi için, bildirim yapılmasından başlayarak sekiz hafta sonra, Feshedilmiş sayılır. Bu süreler asgari olup sözleşmeler ile artırılabilir. Bildirim şartına uymayan taraf, bildirim süresine ilişkin ücret tutarında tazminat ödemek zorundadır.

-İşveren bildirim süresine ait ücreti peşin vermek suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.