4857 sayılı İş Kanununun “Ücret ve ücretin ödenmesi” başlıklı 32 nci maddesine göre; genel anlamda ücret bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutardır. İşçilere ücretleri genelde memurlardan farklı olarak iş yapıldıktan sonra ödenmektedir. Ancak, söz konusu kuralın yasayla ya da sözleşmelerle belirlenmiş bazı istisnaları bulunmaktadır. Örneğin, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde yer alan; “Kararlaştırılan ücret, her ay peşin olarak ödenir.” hükmü gereği, 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışanlar bu kuralın dışında yer almaktadır. Diğer taraftan, bazı işyerlerinde toplu iş sözleşmelerinde ücretlerin peşin ödeneceğine dair hükümler konulabildiği de uygulamada görülebilmektedir.

4857 sayılı Kanunun 32 nci maddesinin 5 inci fıkrasında ise; “Ücret en geç ayda bir ödenir. İş sözleşmeleri veya toplu iş sözleşmeleri ile ödeme süresi bir haftaya kadar indirilebilir.” hükmü yer almaktadır. İşçi ücreti niteliği itibariyle düzenli (periyodik) aralıklarla ödenmelidir. Ancak bu aralığın işçi açısından çok uzun, işveren yönünden de çok kısa olmaması gerekir. İş Kanunu bu konuda asgari ve azami süreler öngörmek suretiyle her iki tarafın yararlarını bağdaştırmak yoluna gitmiştir. Bu çalışmada, ücret ödeme günü konusu ele alınmakta ve ücretin gününde ödenmemesi halinde işyerlerinin karşı karşıya kalabileceği durumlar değerlendirilmektedir.