Çalışma hayatında işveren tarafından tazminat ödenmesi, genellikle işçinin işten çıkartılması esnasında söz konusu olmaktadır. Örneğin, ihbar sürelerine uymadan işçi çıkartılırsa ihbar tazminatı, haklı bir neden veya istifa söz konusu olmadan işçi çıkartılırsa kıdem tazminatı, sendikal nedenle işçi çıkartılırsa sendikal tazminat ödenmesi gerekmektedir.

Ancak bunların yanında işverenlerin işçi alırken de sorumluluk altına girmelerine ve tazminat ödemelerine neden olabilecek durumlar ortaya çıkabilmektedir. İş Kanunu’nun 23 üncü maddesinde düzenlenen yeni işverenin sorumluluğu meselesi tazminat ve cezai şart uygulamaları açısından oldukça önemlidir.

İşten Ayrılmada Uyulması Gereken Kurallar

İşveren tarafından bir işçiyi işe alırken mutlaka eski işinden nasıl ayrıldığını araştırması gerekmektedir. Aksi takdirde işveren kendisini yüklü tazminatlarla karşı karşıya bulabilir.

İş Kanunu’nun 23 üncü maddesinde yer alan düzenlemeye göre işçi kurallara uymadan işten ayrılmışsa yeni işverenin sorumluluğu söz konusu olmaktadır. Kurallara uymadan işten ayrılma derken şu iki durumu kastetmekteyiz;

1- İşçi süresi belirli olan bir iş sözleşmesi ile çalışırken bu süre dolmadan işten ayrılmışsa,

2- İşçi sürekli bir iş sözleşmesi ile çalışırken bildirim sürelerine (kıdemine göre 2, 4, 6 veya 8 haftalık ihbar sürelerine) uymaksızın işini bırakmışsa.

İşte bu şekillerde işten ayrılmış bir işçiyi işe alırken işverenin iyi düşünmesi gerekmekte. Aksi takdirde sözleşmenin bu suretle feshinden ötürü, işçinin sorumluluğu yanında, ayrıca yeni işveren de birlikte sorumlu olmaktadır.

Sorumluluk İçin Gereken Haller

İşçinin iş sözleşmesindeki süre dolmadan veya ihbar (bildirim) sürelerine uymadan işten ayrılıp başka bir işverenle anlaşması halinde yeni işverenin sorumlu tutulması her durumda söz konusu olmamakta. İş Kanunu’nun 23 üncü maddesinde yeni işverenin sorumluluğu için 3 hal öngörülmüştür. Burada önemli olan nokta bu üç halden birinin gerçekleşmesinin yeterli olmasıdır.

Bahsettiğimiz üç hali şu şekilde açıklayabiliriz;