Bir kamu kurumunda görev yapan sanık, 2018 yılında aynı odada çalıştığı iki iş arkadaşının masa altı fotoğraflarını gizlice çekti. Ayrıca, iş arkadaşlarının odada bulunmadığı zamanlarda kişisel ve ailevi nitelikteki özel fotoğraflarını bilgisayarlarından kopyalayarak kendi dijital cihazına aktardı.

Olayın ortaya çıkmasının ardından sanık hakkında, Türk Ceza Kanunu’nun 134. maddesi uyarınca “özel hayatın gizliliğini ihlal” suçundan dava açıldı.

 Ceza Mahkemesi, sanığı iki kişiye karşı ayrı ayrı işlediği eylemler nedeniyle 6’şar yıldan toplam 12 yıl hapis cezasına çarptırdı.

Kararın ardından mağdurlar, sanığın ayrıca “cinsel taciz” ve “verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçlarından da cezalandırılmasını talep etti.

Sanık ise verilen hapis cezasının fazla olduğu gerekçesiyle kararı temyiz etti. Dosya, Yargıtay 12. Ceza Dairesi tarafından incelendi.

Yargıtay, yapılan temyiz incelemesi sonucunda yerel mahkeme kararını oy birliğiyle onadı.

Kararda, yargılama sürecindeki işlemlerin usule ve kanuna uygun olduğu belirtilerek, sanığın eylemlerinin sabit bulunduğu ve verilen cezanın doğru şekilde belirlendiği ifade edildi.

Yüksek Mahkeme’nin kararında şu ifadelere yer verildi:

“Sanık müdafi ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.”