4857 İş Kanununda iş sözleşmesinin feshi için geçerli sebep ve haklı nedenle fesih halleri düzenlenmiştir. Haklı nedenle fesih hallerinde sözleşmenin feshi için Kanunun 26 ıncı maddesinde belirli süreler belirtilmekle birlikte geçerli nedenle fesih için belirli bir süre bulunmamakla birlikte aşağıda belirtilecek Yargıtay kararında makul süreden söz edilmiştir. Bu makalede Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2016 yılında verdiği bir karar çerçevesinde haklı nedenle fesih sürelerinden bahsedilecektir.

Haklı nedenle feshe ilişkin düzenlemeler 4857 sayılı İş Kanununun 24 ve 25 inci maddelerinde düzenlenmiştir. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 24 üncü maddede, işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı ise 25 inci maddede düzenlenmiştir. Kanunun 26 ncı maddesinde ise derhal fesih hakkını kullanma süresi düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi uyarınca, 24/II ve 25/II inci maddelerde gösterilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işveren için tanınmış olan sözleşmeyi fesih yetkisi, iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunu diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak altı iş günü geçtikten ve her halde fiilin gerçekleşmesinden itibaren bir yıl sonra kullanılamaz. Ancak işçinin olayda maddi çıkar sağlaması halinde bir yıllık süre uygulanmaz.

Bu haller sebebiyle işçi yahut işverenden iş sözleşmesini yukarıdaki fıkrada öngörülen süre içinde feshedenlerin diğer taraftan tazminat hakları saklıdır.