4108 sayılı Kanun ile Gelir Vergisi Kanununun 40’ıncı maddesinin 1 numaralı bendine eklenen hükümle, "İhracat, yurt dışında inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinde bulunan mükelleflerin, bu bentte yazılı giderlere ilaveten bu faaliyetlerden döviz olarak elde ettikleri hasılatın binde beşini aşmamak şartıyla yurt dışındaki bu işlerle ilgili giderlerine karşılık olmak üzere götürü olarak hesapladıkları giderleri de indirebilirler." Denilmiştir.

Bu hüküm, bazı giderlerin 213 sayılı VUK’nun ilgili hükümlerine göre belgelendirilemediği hallerde de ticari kazancın tespitinde indirimine olanak tanınması anlamına gelmekte yani belgesiz gider kaydı olanağını mükellefe sunmaktadır. Kanun koyucu tarafından yapılan bu düzenleme yurt dışında yapılmış bazı gerçek giderlerin belgelendirilemediğinin kabulüne dayanmaktadır. Götürü gider olarak literatürümüze giren bu düzenleme ile mükelleflere belli şartlar çerçevesinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ilgili hükümlerine göre tevsik edemedikleri giderlerini ticari kazancın tespitinde indirme hakkı verilmiştir.

Bu yazımızda götürü gider uygulamasına ilişkin hususlar ve söz konusu giderlerin muhasebeleştirilmesi ile götürü gider uygulamasındaki tartışmalı konular ele alınacaktır.

GÖTÜRÜ GİDER UYGULAMASINDAN KİMLER FAYDALANABİLİR ?