İbra sözleşmesi çalışma ilişkilerinde “ibraname” adıyla yaygın bir uygulama alanı bulmaktadır.İbra sözleşmelerinin geçerliliği sorunu, İş Hukukunda işçi yararına yorum ilkesi çerçevesinde değerlendirilmiş ve bugüne kadar ağırlıklı olarak Yargıtay kararları ışığında bir gelişim izlemiştir. İbra sözleşmesi borcun sona erme şekillerinden biridir.

Eskiden yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nda “ibra sözleşmesi”yle ilgili bir düzenlemeye yer verilmemişti. İbra sözleşmesi , 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir.Yeni Borçlar Kanunu’nun 132.maddesi “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” hükmünü getirmiştir.

İbranameyle ilgili olarak diğer önemli bir düzenleme ise 6098 sayılı Kanun'un 420. maddesinde yer almıştır. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür.