4857 sayılı İş Yasasının 18, 19, 20 ve 21 inci maddeleri genel olarak “iş güvencesi” kurumunu düzenlemiştir. Bu düzenlemelere göre işverence haklı nedenler dışında işçinin iş sözleşmesinin feshi ancak işçinin yeterliliği veya davranışından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebin varlığı altında gerçekleştirilebilecektir. Yine bu düzenlemelerde belli bazı nedenler geçerli neden olmaktan çıkarılmış; geçerli feshin işçiye ve işyerine ilişkin şekli şartlarına yer verilmiş ve işe iade kurumunun işleyişi öngörülmüştür. Özellikle yargı kararlarıyla ortaya konulduğu üzere, feshin makul, objektif ve hakkaniyete uygun bir süre içinde yapılmaması konunun esasına girmeden sadece şekil yönünden feshin geçersizliği sonucunu yaratabilecek niteliktedir. Uygulamada işçinin yetersizliği yahut davranışları nedeniyle fesihte bu olgunun dikkatten kaçtığı; bazen de bir baskı aracı olarak kullanılabildiği görülmektedir.

Bu önemi nedeniyle ele alınan konu; kavramı yeterince açıklamak amacıyla kavramın tanımı, kaynağı, hukuki niteliği ve sonuçları ile makul sürenin belirlenmesi başlıkları altında incelenmeye çalışılmıştır.

GEÇERLİ NEDENLE FESİH HAKKININ MAKUL SÜRE İÇİNDE KULLANILMASI KAVRAMI

Geçerli nedenle feshi hakkının makul süre içinde kullanılması kavramı söz konusu edildiğinde tanımın, kaynağının, hukuki niteliği ile sonuçlarının ve makul sürenin belirlenmesinin önem taşıdığı görülmektedir.