İş sözleşmesi iki tarafa borç yükleyen bir sözleşmedir: İşverenin ücret ödeme borcu, işçinin de iş görme borcu vardır.

İşçi, iş görme borcunu, İş Kanununa ve iş sözleşmesine uygun bir şekilde, çalışma sürelerine riayet ederek, yerine getirmesi gerekmektedir. Bu kapsamda, işe devamsızlıkta bulunmaması veya işyerine geç gelerek işyerinin düzenini bozmaması gerekir. İşçinin söz konusu davranışı, yatırım yapan ve belirli taahhütler altına giren işverenin çalışma düzenini programlayamamasına ve zarara uğramasına neden olabilir. Belirtilen nedenle, işine devamsızlık arz edecek şekilde işe gelmemesi veya sık sık geç gelmesi, iş görme borcuna aykırılık teşkil eder ve söz konusu davranışı, işçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından feshine neden olur. Devamsızlığın veya geç gelmenin niteliği nasıl bir feshin olacağını belirler.

İşçinin işe devamsızlığının ve işe geç gelmesinin iş ilişkisine etkisi farklı şekillerde ortaya çıkabilir. İş Kanununun 25/II-g fıkrası, işçinin işine devamsızlıkta bulunmasını düzenlemiştir. Anılan madde uyarınca, işçinin işine "işverenden izin almaksızın veya haklı bir nedene dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi, iş sözleşmesinin haklı fesih nedeni kabul edilmiştir. İşçinin maddede öngörülen sürelere ulaşmaksızın devamsızlıkta bulunması, işyerinde olumsuzluklara ve zarar görmesine neden oluyorsa, örneğin her ay düzenli olarak birbirini izler şekilde olmasa da iki işgünü işe gelmemesi, İş K. m. 25/II-g uyarınca haklı bir fesih nedeni olmasa da işveren geçerli nedenle iş sözleşmesini feshedebilir.