Abdullah SAĞLAM

1.GİRİŞ

10.01.1961 tarih ve 10703 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 213 sayılı Vergi Usul Kanunu; vergilendirme, mükellefin ödevleri, değerleme, ceza hükümleri ve vergi davaları olmak üzere 5 kitaptan oluşmaktadır.

Vergi Usul Kanunu tüm vergi kanunlarının temelini oluşturmaktadır diğer bir ifade ile vergilendirmenin kapsamı ve tespiti anılan kanunda açıklanmıştır. Nitekim mezkur kanunun 3/A maddesinde “Vergi kanunlarının uygulanması: Bu Kanunda kullanılan “Vergi Kanunu” tabiri işbu Kanun ile bu Kanun hükümlerine tabi vergi, resim ve harç kanunlarını ifade eder.” ifadesine yer verilerek Vergi Usul Kanunu’nda yer alan açıklamaların tüm vergi, resim ve harç kanunları açısından hüküm ifade edeceği açıklanmıştır.

Vergi Usul Kanunu’nun birinci kitabı olan “vergilendirme” başlıklı bölümünde verginin mükellefi ve sorumlusuna, vergilendirmenin nasıl yapılacağına, tarh, tahakkuk, tebliğ ve tahsiline ilişkin açıklamalara yer verilmiştir.

Vergi Usul Kanunu’nun ikinci kitabı olan “mükellefin ödevleri” başlıklı bölümünde tutulması gereken defterler, düzenlemesi gereken belgeler, verilmesi gereken bildirimler vb. olmak üzere vergi mükelleflerinin yerine getirmesi gereken ödevlere yer verilmiştir.

Vergi Usul Kanunu’nun üçüncü kitabı olan “değerleme”başlıklı bölümünde ise vergi matrahının tespitine ilişkin olarak işletmelere kayıtlı iktisadi kıymetlerin değerlenmesine yönelik açıklamalara yer verilmiştir.

Vergi Usul Kanunu’nun dördüncü kitabı olan “ceza hükümleri” başlıklı bölümünde ise anılan kanunda belirlenen düzenlemelere uymayan mükelleflere uygulanması gereken para ve adli cezalarına yer verilmiştir.

Vergi Usul Kanunu’nun son kitabı olan “vergi davaları” başlıklı bölümünde ise idare tarafından yapılan vergilendirme ve diğer idari işlemlerin dava konusu edilmesinde halinde yapılacak işlemlere ilişkin açıklamalara yer verilmiştir.

Mezkur Kanun’un 229’uncu maddesi gereğince, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye fatura verilmesi gerektiği hüküm altına alınmış olup 353’üncü maddenin birinci fıkrasında ise elektronik belge olarak düzenlenmesi gerekenler de dâhil olmak üzere, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması, düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi, bu belgelerin elektronik belge olarak düzenlenmesi gerekirken Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen zorunlu haller hariç olmak üzere kâğıt olarak düzenlenmesi ya da bu Vergi Usul Kanunu’nun 227’nci ve 231’inci maddelerine göre hiç düzenlenmemiş sayılması halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için 2021 yılı için 380 TL’den aşağı olmamak üzere bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10’u nispetinde özel usulsüzlük cezasının kesilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Bu çalışmamızda vergi mükellefleri tarafından düzenlenen faturalarda hesaplanması gereken KDV tutarının eksik hesaplanması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353’üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında özel usulsüzlük cezasının kesilip kesilemeyeceği tartışılmıştır.

2.FATURA DÜZENLENMESİ

2.1. Faturanın Tanımı ve Kapsamı