Levent BAŞAK

Yabancı yatırımcıların Türkiye'de şirket kurmak istediklerinde şirket kuruluşları için 6102 sayılı "Türk Ticaret Kanunu" (T.T.K.) hükümleri dairesinde hareket etmeleri gerekmektedir. Mezkûr Kanun kapsamında yabancı yatırımcıların Türkiye'de kurabilecekleri şirketler bu Kanunun 124'üncü maddesinde düzenlenmiştir.

T.T.K.'nun 124'üncü maddesine göre yabancı yatırımcılar tarafından Türkiye'de kurulabilecek ticaret şirketleri şunlardır:

1- Kollektif şirket,

2- Komandiş şirket,

3- Anonim şirket,

4- Limited şirket,

5- Kooperatif şirket.

Yabancı yatırımcıların Türkiye'ye olan ilgisinin artması ile birlikte yurt dışında mukim yerli veya yabancı yatırımcılar tarafından Türkiye'de yapılan yatırımların vergilendirilmesi de önemli bir konu haline gelmiştir. Genel olarak yabancı yatırımcıların Türkiye'deki faaliyetleri neticesinde elde ettikleri kazanç ve/veya iratların vergilendirilmesinde Türk hukuk sistemi "dar mükellefiyet rejimi"ni getirmiştir.

Dar mükellefiyet rejimi, gerek 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu (G.V.K.) gerekse 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu (K.V.K.)düzenlendiği şekliyle bu mükellefiyet türüne özgü bir takım müesseseleri bünyesinde barındırmaktadır. Bu nedenle, bu rejimde vergilendirme esasları bazı durumlarda çok karmaşık bir yapı arz etmektedir.

Özellikle vergi anlaşmaları da devreye girince dar mükellefiyet rejiminde vergilendirme esaslarının ortaya konulması ayrı bir uzmanlık gerektirmektedir. Bu kapsamda olmak üzere bu makalemizde, dar mükellefiyete tâbi gerçek kişilerin Türkiye'de kurulan limited şirketteki ortaklık paylarını satması durumunda elde ettiği gelirlerin vergilendirilmesi esasları vergi anlaşmaları da dikkate alınmak suretiyle analiz edilecektir. Ancak öncelikle Türkiye'de T.T.K. hükümlerine göre limited şirket kuruluşu üzerinde kısaca durulacaktır.