Taşınmazın korunması gerekli taşınmaz  kültür varlığı olması dolayısıyla bu taşınmazla ilgili olarak yapılan hak ediş ödemeleri üzerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen damga vergilerinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemde hukuka uygunluk olup olmadığı konusunda  Bölge İdare Mahkemesi kararları arasında ortaya çıkan aykırılığın giderilmesi isteminde bulunuldu.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, aykırılığın giderilmesi istemine dair  kararında 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 21. maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen muafiyetin, tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile ilgili onarım ve restorasyon işleri kapsamındaki hak ediş ödemelerine ilişkin damga vergilerini de kapsadığına hükmetti. 

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun söz konusu kararıyla   "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile ilgili onarım ve restorasyon işleri kapsamındaki hak ediş ödemeleri üzerinden  damga vergisi kesintisi yapılması hukuka uygun bulunmadı. Aykırılığın 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 21. maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen muafiyetin, tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile ilgili onarım ve restorasyon işleri kapsamındaki hak ediş ödemelerine ilişkin damga vergilerini de kapsadığı yönünde giderilmesine,  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.