T.C.

YARGITAY

9. Ceza Dairesi

E: 2020/8300

K: 2021/382

Özet: Telekomünikasyon ekipman parçaları satışı yapan sanıkların belirli bir faiz karşılığında muhtelif kişilerin nakit ihtiyacını karşılamak veya kredi kartı borçlarını ötelemek amacıyla POS cihazlarından ödünç para vererek tefecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda; sanıklar hakkında daha önce iddianame tarihinden öncesini kapsayan tefecilik eylemi nedeniyle verilmiş bir mahkumiyet kararı yanında ilk derece ve istinaf mahkemelerinde aynı suçtan açılmış davalar bulunması karşısında, sanıkların eylemlerinin kül halinde zincirleme tefecilik suçunu oluşturabileceği dikkate alınarak anılan dosyalar getirilip incelendikten, mümkünse birleştirildikten, kesinleşmiş ise onaylı suretleri celp edilerek iddianame ve suç tarihlerine göre hukuku kesintisinin gerçekleşip gerçekleşmediği, zincirleme suç hükümlerinin ve buna bağlı olarak mahsubun uygulanma imkanı olup olmadığının tartışılması yanında, POS tefeciliği eyleminde failin kastı tefecilik suretiyle yarar sağlamaya dönük olduğundan sanıklar hakkında tefecilik suçundan uygulama yapılırken 5464 sayılı Kanunun 36. Maddesinde düzenlenen suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği gözetilmelidir.