TAKDİR KOMİSYONUNA SEVK EDİLMİŞ VERGİ İNCELEMELERİNDE MÜKELLEFLERİN DEFTER

VE BELGE İBRAZ YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜN BULUNUP BULUNMADIĞI:

213 sayılı VUK’nun “Zamanaşımı süreleri” başlıklı 114. maddesinde; “Vergi alacağının doğduğu takvim yılını takipeden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergiler zamanaşımına uğrar.

Şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulması, zamanaşımını durdurur. Duran zamanaşımı mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam eder. Ancak işlemeyen süre her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamaz. …” hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, aynı Kanunun 139. maddesinde; “Vergi incelemeleri, esas itibariyle incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır.

İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.

Bu takdirde incelemeye tabi olanın lüzumlu defter ve vesikalarını daireye getirmesi kendisinden yazılı olarak istenilir.

İncelemenin dairede yapılması halinde istenilen defter veya vesikaları belli edilen zamanda mazeretsiz olarak getirmeyenler, bunları ibraz etmemiş sayılırlar. Haklı bir mazeret gösterenlere, defter ve vesikalarını daireye getirmesi için münasip bir mühlet verilir.” hükmü yer almaktadır.